Tag Archives: όραμα

Ιστορίες υγιούς επιτυχίας: Borussia Dortmund

16 Ιαν.

Όλοι γνωρίζουμε τη δημοφιλέστατη γερμανική ομάδα Μπορούσια Ντόρτμουντ. Τη δεκαετία του ’90 ήταν μια από τις μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις. Τελικός Ουέφα το ’93, πρωτάθλημα Γερμανίας το ’95 και το ’96, πρωταθλήτρια Ευρώπης το ’97 με 3-1 απέναντι στη Γιουβέντους των Ζιντάν και Ντελ Πιέρο.

Τι συνέβη όμως μετά και έσβησε σιγα-σιγα αυτό το μεγαθήριο? Κακοδιαχείριση, κακές επιλογές, παρακμή, με μόνη εξαίρεση το πρωτάθλημα που κατέκτησε τη σεζόν ’01-’02. Από το ’99 ως το ’07-’08, οι θέσεις που κατέλαβε ήταν: 11η, 3η, 1η, 3η, 6η, 7η, 7η, 9η, 13η…

Από το ’99-’00 ως το ’03-’04 ξόδεψε για μεταγραφές 134,3 εκατομμύρια ευρώ, ενώ έβγαλε από πωλήσεις 35 εκατομμύρια ευρώ, με αποτέλεσμα να έχει απώλειες ύψους 99,3 εκατομμυρίων ευρώ!

Οι αποτυχίες στο γήπεδο, σε συνδυασμό με τις οικονομικές σπατάλες έφεραν την ομάδα σε δύσκολη θέση. Από το 2004 μέχρι το ’06-’07 προσπάθησαν να βάλουν μια τάξη, πουλώντας παίκτες και αγοράζοντας άλλους, φθηνότερους. Κατάφεραν να παρουσιάσουν έσοδα 18,8 εκ. ευρώ, όμως στο πρωτάθλημα η Ντόρτμουντ πήγαινε από το κακό στο χειρότερο, με αποκορύφωμα το ’06-’07, όπου τερμάτισε 9η. Η 9η θέση τους ταρακούνησε και αποφάσισαν να προσπαθήσουν να ανατρέψουν την κατάσταση. Δυστυχώς το ’07-’08 δεν ήταν αυτό που περίμεναν και η ομάδα κινδύνεψε να υποβιβαστεί, τερματίζοντας τελικά στη 13η θέση!

Κάπου εκεί, όμως, πήραν την καλύτερη απόφαση των τελευταίων 10 ετών. Ανέθεσαν τις τύχες της ομάδας στον Γιούργκεν Κλοπ, πρώην προπονητή της Μαιντζ. Ο Κλοπ είχε ένα πολύ συγκεκριμένο πλάνο: Προώθηση κάθε χρόνο ταλαντούχων παικτών (1-3) από τους νέους στην πρώτη ομάδα και αγορά παικτών μέσω εξαιρετικού σκάουτινγκ, αλλά και μερικών δοκιμασμένων παλιών γνώριμων. Μαζί, φυσικά, με τους ήδη υπάρχοντες Sebastian Kehl, Nuri Sahin, Dede, Roman Wiedenfeller και Jakub Blaszczykowski.

Το 2008, λοιπόν, ο Κλοπ:

  • ανεβάζει στην πρώτη ομάδα το αριστερό μπακ Marcel Schmelzer (γεν. ’88, 57 συμμετοχές, διεθνής με τη Γερμανία)
  • αγοράζει από την πρώην ομάδα του (Μάιντζ) τον αμυντικό Neven Subotic (γεν. ’88, 85 συμ. – 10 γκολ, διεθνής με τη Σερβία) με 4.5εκ. ευρώ
  • αγοράζει τον Patrick Owomoyela (γεν. ’79, 64 συμ. – 2 γκολ, διεθνής με τη Γερμανία) από τη Βέρντερ με 2.5εκ. ευρώ
  • αγοράζει τον Tamas Hajnal (γεν. ’81, 51 συμ. – 5 γκολ, διεθνής με την Ουγγαρία) από την Καρσλρούη με 1.25εκ. ευρώ
  • αγοράζει τον Mohamed Zidan (γεν. ’81, 56 συμ. – 13 γκολ, διεθνής με την Αίγυπτο) από το Αμβούργο με 2.8εκ. ευρώ
  • αγοράζει τον βραζιλιάνο Felipe Santana (γεν. ’86, 51 συμ. – 4 γκολ) από τη Φιγκεϊρένσε με 2.1εκ. ευρώ.

Τα έξοδα της ομάδας ήταν μόλις 1,5εκ. ευρώ, αφού κατάφερε να πουλήσει αρκετούς παίκτες που δεν χρειαζόταν!

Η Ντόρτμουντ τερματίζει 6η.

Το 2009:

  • ανεβάζει από την ομάδα νέων τους Marco Stieperman (’91, 3 συμ. – 1 γκολ), Marc Hornschuh (’91), Mario Gotze (’92, 22 συμ. – 3 γκολ, διεθνής με τη Γερμανία).
  • παίρνει ως ελεύθερο τον Marcus Feulner από τη Μάιντζ (’82, 11 συμ)
  • παίρνει ως ελεύθερο τον Kevin Grosskreutz (’88, 49 συμ. – 9 γκολ, διεθνής με τη Γερμανία)
  • παίρνει ως ελεύθερο τον Damien Le Tallec (’90, 4 συμ.) από τους νέους της Ρεν.
  • ανταλάσσει τον Antonio Rukavina για να πάρει τον Swen Bender (’89, 36 συμ) από την Μόναχο 1860
  • αγοράζει τον Lucas Barrios (’84, 49 συμ. – 27 γκολ, διεθνής με την Παραγουάη) με 4.2εκ. ευρώ από την Κόλο-Κόλο.
  • αγοράζει τον Mats Hummels (’88, 47 συμ. – 7 γκολ, διεθνής με τη Γερμανία) με 4.2εκ. ευρώ από τη Μπάγερν Μονάχου.

Συνολική απώλεια 4.5εκ. ευρώ μαζί με τα κέρδη από τις πωλήσεις.

Η Ντόρτμουντ τερματίζει 5η.

Και ερχόμαστε στη φετινή σεζόν 2010-11, όπου:

  • ανεβάζει από τους νέους τους Daniel Ginczek (’91), Lasse Sobiech (’91)
  • παίρνει ως ελεύθερο τον Lukasz Piszczek (’85, 16 συμ., διεθνής με την Πολωνία) από τη Χέρτα
  • παίρνει ως ελεύθερο τον πρώην παίκτη του στη Μάιντζ, βραζιλιάνο Antonio da Silva (’78, 9 συμ. – 1 γκολ) από την Καρσλρούη
  • αγοράζει τον αυστραλό γκολκίπερ Mitchell Langerak (’88) με 0,5εκ. ευρώ από τη Melbourne Victory
  • αγοράζει τον Shinji Kagawa (’89, 17 συμ. – 8 γκολ, διεθνής με την Ιαπωνία) με 350χιλ. ευρώ (!) από τη Cerezo Osaka
  • αγοράζει τον, γνωστό στους fan του Football Manager, Robert Lewandowski (’88, 16 συμ. – 5 γκολ) με 4.75εκ. ευρώ από τη Λεχ Πόζναν

Συνολική απώλεια 2.3εκ. ευρώ μαζί με τα κέρδη από τις πωλήσεις.

Η Ντόρτμουντ είναι πρώτη με 13 βαθμούς διαφορά από τη 2η…

Η φετινή ενδεκάδα και δίπλα οι ηλικίες:

Weidenfeller – 30
Piszczek – 25
Hummels – 22
Subotic – 22
Schmelzer – 22
Bender – 21
Sahin – 22
Kagawa – 21
Gotze – 18
Grosskreutz – 22
Barrios – 26

Μέσος όρος ηλικίας των 11 βασικών: 22,8 ετών. Τα συμπεράσματα δικά σας.

Ο κύριος Κλοπ, με σωστό σκάουτινγκ, καλές υποδομές και σωστή διαχείριση κατάφερε να ξανακάνει τη Ντόρτμουντ υπερομάδα, επιβαρύνοντας το ταμείο της με μόλις 8.3εκ. ευρω μέσα σε 3 χρόνια!

Advertisements

Μεταγραφή 32χρονου ή αγορά 19χρονου? Η πικρή αλήθεια για την ΑΕΚ.

22 Δεκ.

Papa Bouba Diop

Η ΑΕΚ φέτος απέκτησε τον Πάπα Μπούμπα Ντιοπ. Γνωστό όνομα, καλή καριέρα, 32 ετών, αμφιλεγόμενες κριτικές από φίλους της Μπέρμιγχαμ. Το αποτέλεσμα γνωστό…

Ο Ντιοπ κόστισε γύρω στις 300.000 ευρώ, ενώ το συμβόλαιό του είναι διετές, με απολαβές 800.000 ευρώ το χρόνο.
Σύνολο: 1.900.000 ευρώ για υπηρεσίες 2 ετών
Μεταπωλητική αξία: 0 ευρώ

Ένας αρκετά καλός 18χρονος-21χρονος ταλαντούχος παίκτης, αγοράζεται με 200.000 – 1.000.000. Ας θεωρήσουμε ότι η ΑΕΚ μπορεί να διαθέσει μέχρι 1εκ. ευρώ. Το συμβόλαιο πιθανότατα μπορεί να είναι τριετές, με ετήσιες απολαβές 300.000 ευρώ.
Σύνολο: 1.900.000 ευρώ για υπηρεσίες 3 ετών
Μεταπωλητική αξία: Σίγουρα μεγαλύτερη από 0 ευρώ

Η ΑΕΚ είναι δεδομένο ότι δε μπορεί να φέρει σοβαρούς έτοιμους παίκτες. Δεν έχει το χρήμα, δεν τη βοηθάει το πρεστίζ του ελληνικού πρωταθλήματος. Ακούμε για Ντρπιτς, Λουσέν, Ροτέν, ίσως αύριο ακούσουμε για Μπατιστούτα, Ντεσαγί, Κλίνσμαν…

Ο προπονητής έχει εμπειρία, ξέρει να δουλεύει με νεαρούς, μπορεί να τους αναδείξει και είναι εδώ για να χτίσει κάτι σωστό, όχι για να φτιάξει μια ομάδα παλαιμάχων που θα πάρει 1 πρωτάθλημα και μετά θα σβήσει.

Πιστεύω ότι έχουμε υπομονή να δούμε την ΑΕΚ να ξαναχτίζεται σε σωστές βάσεις. Εσείς τι λέτε?

Ηρακλής – ΑΕΚ 2-0, μια τεράστια ευκαιρία για αναδόμηση.

19 Δεκ.

Παρά τη δεδομένη άποψή μου για την ομάδα και τις (μη) προοπτικές τις, αποφάσισα να ξοδέψω το σημερινό απόγευμά μου παρακολουθώντας το ματς Ηρακλής-ΑΕΚ. Ήταν, βλέπετε, οι δηλώσεις του κυρίου Χιμένεθ προ καιρού, ότι θα δούμε την ΑΕΚ που ο ίδιος θέλει το Δεκέμβριο και ήθελα να παρακολουθήσω την τακτική και το πλάνο που θα ακολουθήσει.

Το παιχνίδι ήταν μια ακόμη απογοήτευση, από τις πολλές που μας έχει προσφέρει απλόχερα η ομάδα φέτος. Ήττα 2-0 από έναν μετριότατο Ηρακλή. Μου’ρθαν στη σκέψη εικόνες από φιλικά προετοιμασίας, όπου οι δύο ομάδες προσπαθούν να «μοντάρουν» την ενδεκάδα τους και παίζουν ασύνδετα, άκομψα. Αυτό γίνεται, όμως, το καλοκαίρι… Τώρα είναι πια βαρύς χειμώνας και η ΑΕΚ συνεχίζει να δείχνει αδιάφορη στην καλύτερη περίπτωση.

Η μεγαλύτερη αισιοδοξία που έχω αισθανθεί τα τελευταία χρόνια, ήταν επι Φερέρ, στο 1-1 με την Άντερλεχτ, όπου ο «Μπαρμπα-Στάθης» χρησιμοποίησε μια νεανικότατη ενδεκάδα, γεμάτη φιλοδοξία και υποσχέσεις για το μέλλον. Οι ηλικίες τότε: Λαγός 21, Κυριακίδης 21, Χετεμάι 20, Καπετάνος 23, Τόζερ 21. Στον πάγκο ο 18χρονος Παπασταθόπουλος. Γηραιότερος στην ενδεκάδα, ο Γεωργέας, που ήταν λίγο πριν τα 30. Μέσος όρος: 24,5 έτη.

ΑΕΚ - Αντερλεχτ, 2006

Σήμερα, απέναντι στον Ηρακλή: Αραμπατζής 26, Μανωλάς 18, Δέλλας 34, Καράμπελας 26, Γιάχιτς 29, Γκέντσογλου 20, Ντιοπ 32, Καφές 32, Λεονάρντο 24, Σκόκο 25, Λυμπερόπουλος 35. Μέσος όρος: 27,5 με 4 παίκτες από 32 ετών και πάνω.

Σκέφτομαι τις συνθήκες και το κλίμα που επικρατεί στην «οικογένεια» της ΑΕΚ αυτό το διάστημα. Νέος προπονητής, νέο προπονητικό κέντρο, σχέδια για νέο γήπεδο και κόσμος απογοητευμένος και αγανακτισμένος με την εικόνα της ομάδας, σε σημείο να μαζεύονται με το ζόρι 10-15 χιλιάδες φίλαθλοι σε κάθε αγώνα. Μήπως πρέπει στα πλαίσια όλων αυτών των νέων πραγμάτων να υπάρξει και νέα ομάδα? Στο μυαλό μου φαντάζει ως μόνη λύση, με την ευκαιρία της χειμερινής μεταγραφικής περιόδου.

Τέτοιο καιρό, λένε, δεν μπορείς να βρεις καλούς παίκτες. Μπορείς, λέω. Τα σκανδιναβικά πρωταθλήματα έχουν τελειώσει. Οι ταλαντούχοι παίκτες σε αυτές τις χώρες είναι άφθονοι. Σουηδία, Φινλανδία… Ακόμη και Δανία, που το πρωτάθλημα εκεί είναι σε εξέλιξη. Μερικές μεταγραφές από εκεί τώρα, μερικές το καλοκαίρι από τις υπόλοιπες αγορές.

20 χρόνια σχεδόν κάνουμε υπομονή. 2-3 ακόμα περιμένοντας να αποδώσουν οι νέοι ταλαντούχοι ποδοσφαιριστές δεν είναι τίποτα. Αναδόμηση τώρα.

Πώς κτίζεται ένας μεγάλος σύλλογος με λίγα χρήματα και πολλή γνώση.

18 Δεκ.

Kobenhavn FC

Στο κείμενο αυτό θα αναλύσω πώς ένας ποδοσφαιρικός σύλλογος μικρότερου βεληνεκούς από τις μεγάλες ελληνικές μπορεί να δημιουργήσει ομάδα πρωταθλητισμού και αξιοσέβαστο ευρωπαϊκό όνομα.
Παράδειγμα? Φυσικά η Κοπεγχάγη, που έκανε όργια απέναντι στον Παναθηναϊκό φέτος στο Champions League.

Κατ’αρχήν λίγα λόγια για το club. Ιδρύθηκε το 1992 ως ένωση δύο ομάδων, της Kjobenhavns Boldklub και της Boldklubben 1903, το γήπεδό της έχει χωρητικότητα 38.000, έχει κατακτήσει 8 πρωταθλήματα, 4 κύπελλα, 1 League Cup και 3 Super Cup.

Σας παραθέτω την ενδεκάδα της Κοπεγχάγης, το έτος που αποκτήθηκε ο κάθε παίκτης και τα χρήματα που στοίχισε:

Τερματοφύλακας
Johan Wiland: Σουηδός, αποκτήθηκε το 2009 από τη Σουηδική Elfsborg με 1εκ ευρώ.

Αμυντικοί
Zdenek Pospech: Τσέχος, αποκτήθηκε το 2008 από τη Σπάρτα Πράγας με 1.9εκ ευρώ.
Zanka: Δανός, αποκτήθηκε το 2007 από τη Boldklubben 1893 της Δανίας με 500.000 ευρώ.
Mikael Antonsson: Σουηδός, αποκτήθηκε το 2007 από τον Παναθηναϊκό με 750.000 ευρώ.
Oscar Wendt: Σουηδός, αποκτήθηκε το 2006 από τη Σουηδική Goteborg με 800.000 ευρώ.

Μέσοι
William Kvist: Δανός, βγήκε από τις ακαδημίες της ομάδας. Κόστος: 0 ευρώ.
Claudemir: Βραζιλιάνος, αποκτήθηκε το 2010 από τη Βίτεσε με 1εκ ευρώ.
Cristian Bolanos: Κοσταρικανός, αποκτήθηκε το 2010 από τη Νορβηγική Start με 1εκ ευρώ.
Vingaard: Δανός, αποκτήθηκε το 2009 από τη Esbjerg της Δανίας με 1εκ ευρώ.

Επιθετικοί
Dame N’Doye: Σενεγαλέζος, αποκτήθηκε το 2009 από τον ΟΦΗ με 2εκ ευρώ.
Cesar Santin: Βραζιλιάνος, αποκτήθηκε το 2008 από τη Σουηδική Kalmar με 2.2 εκ ευρώ.

Συνολική επένδυση μέσα σε 4 χρόνια: 12.150.000 ευρώ.

Αυτό που στην ουσία έκαναν, ήταν να αγοράσουν το 2007 μικρούς εξελίξιμους ποδοσφαιριστές, να επενδύσουν το 2008 4.5εκ ευρώ σε παίκτες και να στηρίξουν τον κορμό που (με σοφία όπως φαίνεται από τα ποσά) επέλεξαν με ποιοτικές «ενέσεις» το 2009 και το 2010.

Το πρόγραμμα της Κοπεγχάχης δείχνει ομάδα με συγκεκριμένο στόχο. Κάποιος φρόντισε να δημιουργήσει ένα πλάνο. Τα αποτελέσματα φαίνονται τώρα.

Αναρωτηθείτε πόσους παίκτες από αυτούς γνωρίζατε (πλην των «δικών μας» Ν’Doye και Antonsson) πριν μεταγραφούν στην Κοπεγχάγη.

Πόσους ελεύθερους παίκτες υπέγραψε? Μηδέν.
Πόσους ελεύθερους παίκτες υπέγραψε η ΑΕΚ από το 2007? Δεκαεπτά (17). Και έχει ο Θεός.

Links:
Wikipedia